Afghan Commentary Post

  دطالب ویش   دا بیکاره او تک تور لکسس ګاډی دی زما وی داشایسته چابک سوررنگه سوزکی دی ستا وی دادجنجاله اومشقته ډک وزارت او ولایت چوکی دی زما وی دا بی غمه او اسانه د ثوابه ډک چوکیداری دی ستا وی دا د ډوبی او ا واستانبول د مسافری بلند منزله کوډلی دی زما وی    دا کلک لکه ډبره دوی خونی په خوژو طن د دقلعه غیبی او ارزان قیمت   سیمه کی دی ستا وی دا څوارلس کلنه او بی تجربی د اخترو لور دی زما وی داشایسته د قواندان طلاگل کن ډ ه دی ستا وی دا دکلستلوره ډ که د پسه غوشه دی زما وی دا په ع مر پوخ د غوایی تنکی غوشه دی ستا وی   دا د هزازه د غرو تک تور شات دی زما وی د شایسته ننګرهار مساله د ا ره گو ړه دی ستا وی   داشایسته محمدی مدرسه دی ستا د بختورو بچیان وی دا د اسلام نه لری   اسلام اباد کی د کمپبیوتر کالج دی زما دی خوار او بی وزله بچیان و ی دافانی او بی وفا ا و د غمه   ډک دنیا دی زما وی دا دفردوس جن ډک ت هور ی او غلمان دی ستاوی ای وهابه داد دطالب سره شکر به شکر کیدل دی د ستاو ی دا په حقیقت سترگی پ ټول ...

  کاروان طلا ازبدخشان تا کندهار   از پنج سال به این‌سو، گروهی که خود را در بیرق اسلام پیچیده است، مردم افغانستان را به گروگان گرفته است. از انحصار قدرت گرفته تا بستن مکاتب به روی دختران و زنان، از لت‌وکوب معترضان تا چور و چپاول معادن کشور، این گروه خود را حاکم و مالک سرنوشت مردم افغانستان می‌پندارد. آنان و حامیان نکتایی‌پوش‌شان گمان می‌کنند که می‌توانند با زور و جبر حکومت کنند. این شیوه حکومت داری تفاوت زیادی به شیوه حکومت داری خلقی ها پرچمی ها ندارد. . تحولات اخیر بدخشان نشان می‌دهد که شکاف‌هایی در درون این نظام در حال شکل‌گیری است. ماجرای معادن زیرزمینی این منطقه در اصل به همهٔ افغان‌ها تعلق دارد و بخشی از سرمایهٔ ملی کشور محسوب می‌شود. اما این گروه می‌خواهد درآمد آن را به قندهار انتقال دهد تا بخشی از آن صرف ساختن اربکی‌ها و مدارس شود و بخش دیگر در جیب خودشان ذخیره گردد . مردم محل و مردم افغانستان حق ندارند از این گروه حاکم حساب‌خواهی کنند. اما طالبان باید بدانند که این کار محال است؛ خیال است و جنون. در طول تاریخ، بسیاری آمدند و رفتند. شما چه کسی هستید که ادعای ابدیت م...

  آنچه توافق ایران می‌تواند و نمی‌تواند به پوتین درباره پایان دادن به جنگ اوکراین بیاموزد آنچه برای متوقف کردن یک جنگ لازم است؛ حتی زمانی که توقف آن شبیه شکست به نظر می‌رسد وهاب رئوفی ۲۱ جون ۲۰۲۶ جنگ ایران آن‌گونه که هیچ‌کس وعده داده بود پایان نیافت. نه با تسلیم شدن ایران ـ دست‌کم ـ و نه با یک پیروزی روشن و بی‌چون‌وچرای آمریکا. این جنگ با یک تفاهم‌نامه پایان یافت: توقف ۶۰ روزهٔ خصومت‌ها، بازگشایی تنگهٔ هرمز، کاهش تحریم‌ها و وعدهٔ ایجاد صندوق بازسازی ۳۰۰ میلیارد دالری برای همان حکومتی که ایالات متحده و اسرائیل ماه‌ها آن را بمباران کرده بودند. تقریباً هیچ‌کس این توافق را یک پیروزی نمی‌نامد. هیئت تحریریهٔ وال‌استریت ژورنال، که از جنگ حمایت کرده بود، این توافق را عقب‌نشینی توصیف کرد و هشدار داد که ممکن است به کمک مالی اقتصادی برای تهران تبدیل شود. هیئت تحریریهٔ نیویورک تایمز حتی صریح‌تر بود و آن را نوعی شکست دانست. اریک اریکسون، مفسر محافظه‌کار، آشکارا گفت که ترامپ در برابر ایران تسلیم شده است. سناتور تد کروز هشدار داد که سپردن میلیاردها دالر به «دیوانگان تئوکراتیکی که می‌خواهند ما را ...

  What the Iran Deal Could and Coudn't Teahh Purin About Ending the War in Ukrain? What it takes to stop a war, even when stopping looks like losing wahab raofi Jun 21, 2026 What the Iran Deal Could — and Couldn’t — Teach Putin About Ending a War The war in Iran did not end the way anyone advertised it would. Not with surrender — Iran’s, anyway — and not with a clean American victory. It ended with a memorandum of understanding: a 60-day cessation of hostilities, a reopened Strait of Hormuz, sanctions relief, and a promised $300 billion reconstruction fund for the very regime the United States and Israel had spent months bombing. Almost no one is calling it a triumph. The Wall Street Journal’s editorial board, which had backed the war, described the agreement as a retreat and warned it could turn into an economic bailout for Tehran. The New York Times editorial board was blunter still, framing it as a defeat. Conservative commentator Erick Erickson said flatly that Trump had surren...