-

 ده هزار سال بعد

فرشتگان در تالار بزرگ آسمانی گرد هم آمده بودند. جبرئیل امین، پس از نواختن زنگ آغاز جلسه، گفت:

«حضار گرامی، دستور جلسه امروز این است که ذات اقدس الهی درباره موضوعی مهم با شما سخن خواهند گفت.»

سپس رو به خدا کرد و گفت:
«ذات اقدس الهی، بفرمایید.»

خداوند لبخندی زد و گفت:

«از حضور همه شما سپاسگزارم.

در جلسه گذشته شنیدم که شایعاتی در میان بعضی از فرشتگان رواج یافته است؛ شایعاتی مبنی بر اینکه گویا من پیر و فرسوده شده‌ام و عده‌ای در فکر انتخاب خدای دیگری هستند!

راستش را بخواهید، این حرف‌ها مرا نمی‌رنجاند. من از این گونه شایعات بسیار شنیده‌ام.

اما امروز می‌خواهم حقیقتی را برای همیشه روشن کنم.

خوب گوش کنید.

من بیش از آنکه یک شخص باشم، یک نمادم؛ نماد نظم و قانونی که بر سراسر هستی فرمان‌روایی می‌کند.

من نه بهشتی ساخته‌ام و نه دوزخی.

کسانی که در طول تاریخ خود را نماینده من بر زمین معرفی کرده‌اند، هرگز از سوی من مأموریتی نداشته‌اند. من حتی بسیاری از آنان را نمی‌شناسم.

من هیچ انسانی را «بنده» خود نمی‌نامم؛ زیرا نه به بندگی کسی نیاز دارم و نه به عبادت او.

من همه آفریدگان را یکسان دوست دارم.

اگر بخواهید مرا با واژه‌ای توصیف کنید، آن واژه عشق، رحمت، شفقت و عدالت است؛ نه نفرت، نه انتقام و نه خودپرستی.

بعضی‌ها گفته‌اند که برای رسیدن به من باید واسطه داشته باشید؛ پیامبر، روحانی، ملا، کشیش یا هر شخص دیگری.

این نیز ساخته ذهن خودشان است.

ارتباط با من بسیار ساده‌تر از آن چیزی است که تصور می‌کنید. همان‌گونه که با لمس یک دکمه، تلفن شما فوراً به شخصی در آن سوی جهان متصل می‌شود، شما نیز می‌توانید بی‌واسطه با من سخن بگویید.

برای یافتن من لازم نیست به سفرهای دور بروید، کوه‌ها را بگردید یا معبدی خاص را زیارت کنید.

من همه جا هستم.

لازم نیست حیوانی را قربانی کنید تا مرا خشنود سازید.

لازم نیست انسانی را بکشید تا راهی بهشت شوید یا گمان کنید رضایت مرا به دست آورده‌اید.

هر کس چنین چیزی به شما گفته است، سخن خودش را گفته، نه سخن مرا.

همین موضوع درباره شیطان نیز صادق است.

اگر بخواهم، می‌توانم شیطان را در یک لحظه از میان ببرم؛ اما با نابودی او چیزی در جهان تغییر نخواهد کرد، زیرا او نیز مانند من یک نماد است؛ نماد تاریکی، جهل و شرارت.

در جهان دو نیروی همیشگی وجود دارد: عشق و عدالت، در برابر نفرت و جهل.

من نماد عشق، رحمت و عدالت هستم و شیطان نماد شر، نفرت و تاریکی.

چه من باشم و چه نباشم، چه شیطان باشد یا نباشد، این دو نیروی متضاد همچنان در جهان حضور خواهند داشت. این یکی از رازهای آفرینش است.

پس هر انسان آزاد است که خود انتخاب کند در کنار کدام نیرو بایستد.

هیچ‌کس از پیش محکوم یا برگزیده آفریده نشده است.

انتخاب، بزرگ‌ترین موهبتی است که به انسان داده شده است؛ و سرنوشت او را نه عبادتش، بلکه انتخاب‌هایش رقم می‌زنند

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Taliban's Illusion of Exceptions

-
Image
  The Taliban’s Illusion of Exception. On August 16, the Taliban mark their so-called “victory day” in Afghanistan. They present themselves as an exception to Afghan history, claiming permanence where others failed. Yet the history of this land tells a different story — one in which rulers, no matter how powerful, are ultimately forced to flee. Nearly two centuries ago, on August 3, 1839, Amir Dost Mohammad Khan abandoned Kabul and fled north toward Bukhara. His flight came after the British, fearing his growing ties with Russia, backed his rival Shah Shuja and marched him into Afghanistan with British forces. Kabul fell, and Dost Mohammad had no choice but to escape. His downfall was not only a matter of battlefield defeat but also the result of great-power politics and internal weakness — forces that have toppled Afghan rulers again and again. Shah Shuja himself did not escape this fate. On April 5, 1842, he was killed while trying to flee the country by supporters of Wazir Akb...
Read more

Iran's war on Afghan Refugees

-
Image
    Iran’s War on Afghan Refugees: An Unfair Scapegoating Strategy By Wahab Raofi   Human beings are members of a whole In creation of one essence and soul If one member is afflicted with pain Other members uneasy will remain If you have no sympathy for human pain The name of human you cannot retain n   Saadi Shirazi, Iranian poet   In the aftermath of the 12-day Iran-Israel war, Iranian authorities have launched a quiet campaign of terror — not against an external enemy, but against their own people,” Karen Kramer wrote in The New York Times . What remains largely untold, however, is that the regime’s crackdown falls disproportionately on Afghans residing in Iran. Much like Nazi Germany, which scapegoated Jews to deflect blame for its own internal failures, the Iranian regime targets the most vulnerable — poor and defenseless Afghans — whether they live legally in Iran or seek refuge from turmoil. This form of collective punishment no...
Read more

Surprisingly, I Was Wrong Not to Vote for Trump

-
  A shorter version of this piece appeared in The Washington Post. This is the full version.     By Wahab Raofi I am a registered Republican. And like many others, I didn’t vote for Donald Trump. His tone and rhetoric alarmed me. He said things that sounded extreme — like letting Europe defend itself, raising tariffs, or threatening to deport immigrants en masse. I feared the worst. But in hindsight, much of what Trump actually did — particularly in his foreign policy — has turned out to be effective. As Bret Stephens of The New York Times wrote, Trump may go down as a “surprisingly successful president.” He achieved what others only talked about. NATO’s European members and Canada began spending more on defense — something past U.S. presidents asked for, but too politely. Rather than dismantling the transatlantic alliance, as his critics feared, Trump arguably reinvigorated it. Realizing my mistake set me to thinking. Much of my adult life has been consumed...
Read more